بیانیه آغاز بکار کمپین دوشنبه های اعتراض

جنبش سبز در مسیر بالنده خود فراز و فرودهای بسیاری را پشت سر نهاده است و اکنون که ضعف ها و بی کفایتی حکومت بیش از هر زمان عیان شده است وفساد و تباهی دولت کودتا جنگ قدرت را عیان تر از قبل نموده است، قدرت های بین المللی نیز با رویکردی متفاوت از قبل درصدد به چالش کشیدن آن برآمده اند تا حدی که گزینه هایی چون حمله نظامی نیز مطرح میشود و جای آن دارد بدنه جنبش احساس خطر کند و به رویدادهای جاری واکنش نشان دهد. اکنون مرحله جدیدی آغاز شده است و جنبش باید با تاکتیک و فرمی جدید حضور و حساسیت خود را به مدعیان داخلی و خارجی نمایان سازد. جنبشی که مطالباتش از سوی حاکمیت نادیده گرفته شده و افزون بر خواستهای قبلی مطالبات جدیدی نیز بر آن افزوده شده است.

هنوز خونهای به نا حق ریخته شده میجوشند، رهبران جنبش و یاران ودانشجویان عزیز در حصر و بند به سر میبرند و آنان که به اصطلاح آزادند از حقوق اجتماعی و شهروندی خود محرومند و ملتی اسیر ندانم کاری و بحران سازی دولت کودتا و حامیانش. در این میان ایده های خلاقانه برای نمایش قدرت و حضور جنبش بستر پاسخ به این نیازند و پیشنهاد مصطفی تاجزاده عزیز مبنی بر گرامیداشت شهدای جنبش و اعتراض به حبس غیر قانونی در غالب روزه ها و اعتصاب غذاهای اعتراضی و گرد هم آمدن برای افطار و بحث و تبادل نظر، راهکاری مناسب و بدون هزینه برای اهالی جنبش سبز است.

تاجزاده عزیز که همیشه ایده های ناب و مواجه اش با اقتدارگرایان آنها را دچار چالشهای اساسی نموده است اینبار با ایده ارزنده اش از دل تاریک زندان راهی به روشنایی فرا روی ما می گشاید ایده ای که دستاورد رویش انگیزه ها و امیدها و تامل وی در خلوت زندان است و از سوی ما جای تامل و دقت بسیار دارد. او با توجه به جمیع جهات و با لحاظ همه محدودیتهای جنبش و ضرورتهای پیش رو دست بر روی نقاطی گذاشته است که دقت در آنها برای ما راهگشاست.

به نظر ما نقاط عطف این پیشنهاد ارزشمند عبارتند از:
۱- نظام مند نمودن مبارزه در غالب زمانی مشخص (دوشنبه آغاز هر ماه)
۲- توجه به خود یا به عبارتی توجه به درون از این جهت که با اعتصاب غذا و روزه سیاسی از روزمرگی و روند تکراری زندگی که احتمالا خیلی از ماها دچار آن هستیم بیرون بیاییم. و بجای انتظار از بیرون به درون خودمان بنگریم و نقش تک تک خودمان در مسیر جنبش بیاندیشیم. نکته ارزشمند موضوع بیان این خواسته از سوی کسی است که خودش ۱ سال روزه سیاسی گرفته است.
۳- یادآوری ظلم و فجایعی که رنگ زمان و غبار فراموشی و تکرار گرفته اند و اهمیت انها ممکن است در ذهن ما کمرنگ شده باشد.
۴- بحث و تبادل نظر پیرامون رویدادهای جاری جامعه و صرف وقت برای این قبیل موضوعات حداقل بصورت ماهانه و گسترش آگاهیها و به جریان انداختن تحلیلها و تقویت انگیزه ها
۵- ایستادگی بر مواضع و مقاومت بر خواسته های تاریخی خودمان در برابر جابران همچون خاری در چشم ظالمان. این موضوع در روزگار ضعف و تشتت حکومت معنی خاصی دارد و همه دسیسه های حکومت در انحراف افکار عمومی از فساد وتباهی و نالایقی خودش را افشا و نقش بر آب می نماید.
۶- اتخاذ روشی بدون هزینه برای نشان دادن اعتراض در فضاهای خصوصی مانند خانه ها و خوابگاهها، بی نیاز از حضور در خیابان.
۷- استفاده از ظرفیت فضای مجازی با انعکاس تصاویر و خبر گردهمایی ها و نشستها ی کوچک دوستانه و خانوادگی اما پر تعداد و گسترده برای روحیه دادن به افرادی که انگیزه هایشان کمرنگ شده است.

روش اجرا:
۱- اجرای همسو و متحد الشکل، ما به منظور ایجاد وحدت رویه و بروز جدی تر اتحادمان پوستری طراحی کرده ایم که در صفحه قرار داده شده است. این پوستر در هر ماه حاوی تصویر یکی از شهدای جنبش خواهد بود ( اولین پوستر مزین به عکس شهید ندا آقا سلطان است).
۲- هر شهروند سبز میتواند به همراه خانواده و دوستانش با تهیه پرینت این پوستر و عکسهایی از شهید مورد نظر در محل جمع شدنشان عکس و پوستر را مقابل صورت خود نگه داشته و عکس یا ویدئویی از آن تهیه نموده و به صفحه دوشنبه های اعتراض ارسال نمایند تنها با قید نام شهر.
۳- چنانچه برایتان مقدور بود با تهیه گزارش جمعبندی خودتان از نظرات و ایده های دوستان شرکت کننده در جمع را برای ما ارسال کنید.
۴- چنانچه امکان استفاده از پوستر ما را نداشتید به خلاقیت خودتان یا نمادهای سبز در طرح را اجرا کنید.مثلا با نوشتن یک دستنوشته مرتبط با موضوع طرح.

توصیه : از تهیه عکس در مکانهایی که امکان شناسایی دارند و ممکن است باعث ایجاد هزینه شوند خودداری نمایید.

در پایان برای پا گرفتن این طرح و استمرار آن در ماههای آینده به همراهی و کمک شما در دعوت از دیگران برای همراهی این طرح نیازمندیم. ممکن است در نگاه اول کوچک به نظر بیاید اما یقین داشته باشید ما بیشماریم آنگاه که دل به تیره گی ها نسپاریم و امیدوارنه به آرمان ایران آباد و آزاد بیاندیشیم. همراه شو عزیز

Advertisements

دربارهٔ Majid

مجید هستم، نویسنده این وبلاگ. هر روز که از عمر رژیم جمهوری اسلامی میگذرد ناکارامد بودن این رژیم بیش از پیش مشخص میشود. وقت ان رسیده است که قدرت و سیاست به صاحبان اصلی ان که همانا مردم ایران هستند سپرده شود.پایان دیکتاتوری نزدیک است.آزاد باش ای ایران...!
این نوشته در Uncategorized ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

w

درحال اتصال به %s